Artefakty (2020) - rozdziały
#8
#D2. Jak omawiane tu urządzenie modeluje i inspiruje działanie "telefonu telepatycznego":

       Na podstawie tego co autor tej strony wie już o zjawisku telepatii i o zasadzie działania telepatycznych urządzeń komunikacyjnych, jest on w stanie przewidzieć (a ściślej dokonać "wynalazku"), jak prototyp przyszłego analogowego "telefonu telepatycznego" będzie działał. (Ten swój "wynalazek" autor nazywa "prototypem", bowiem w pierwszym wykonaniu będzie on zapewne wymiarowo bardzo "duży", tj. o wielkości podobnie wielkiej jak wielkość opisywanego tu urządzenia z kościoła w Gdańsku. Dopiero w dalszych wykonaniach jakie powstaną po pełnym zrozumieniu jego zasady działania i zachodzących w nim zjawisk, zostanie on zminiaturyzowany.) Zasadę działania tego swojego "wynalazku" prototypu takiego "telepatycznego telefonu" autor opisze teraz w niniejszym punkcie. Zaleca on przy tym czytelnikowi, aby czytając ten opis zwrócił on jednocześnie uwagę na zgodność tej zasady z "modelem" opisywanego tutaj "składankowego urządzenia" z kościoła w Gdańsku. Oto więc opis zasady działania analogowego "telefonu telepatycznego":
       Dwa (lub więcej) identyczne takie "telefony telepatyczne" ustawione są w znacznej (praktycznie dowolnej) odległości od siebie. Osoby konwersujące ze sobą na odległość z pomocą tych telefonów, stają zwrócone do siebie plecami w precyzyjnie określonych punktach, leżących na linii prostej łączącej oba te urządzenia a jednocześnie położonych w pozycjach imitowanych przez też leżące na tej linii figury "cnót" widoczne w konfiguracji modelu tego urządzenia z kościoła w Gdańsku. Głos wydobywający się z ust każdej z owych wzajemnie konwersujących osób jest odbijany przez duże jakby "zwierciadło głosowe", czyli przez rodzaj kopuły albo czaszy która ogniskuje wibracje głosowe tej osoby na "mikrofonie/głośniku telepatycznym" zawieszonym w środku ośmiobocznego centralnego pojemnika którego boki zakrzywione są na kształt anten satelitarnych wycelowanych dokładnie na inne podobne "telefony telepatyczne" z którymi użytkownicy danego telefonu prowadzą konwersacje głosowe. (Funkcje takiego "zwierciadła głosowego" może wypełniać np. właściwie zakrzywiona i ustawiona kopuła dachu kościoła, albo też rodzaje wklęsłych czasz podobnych do czasz z "Fot. #D2", a poumieszczanych w ścianach otaczających opisywany tu "telefon telepatyczny".) Ów "mikrofon/głośnik telepatyczny" (którego funkcję może z powodzeniem wypełniać np. duży "kryształ kwarcowy" (Q) opisywany i ilustrowany m.in. na stronie fe_cell_pl.htm), w "nadającym telefonie telepatycznym" zamienia wibracje mowy konwersujących osób na wibracje telepatyczne, zaś w "odbierającym telefonie telepatycznym" działa on odwrotnie, czyli zamienia on wibracje telepatyczne na dźwięki. Owe wibracje telepatyczne wytwarzane przez "mikrofon telepatyczny" odbijają się od ukształtowanej jak antena satelitarna i odpowiednio wycelowane miedzianej blachy ośmiobocznego centralnego pojemnika, w wyniku czego wysyłane są one po liniach prostych i przelatują, m.in., do wnętrza drugiego (odbierającego) takiego urządzenia komunikacyjnego. Tam ponownie odbijają się one od boku centralnego pojemnika zakrzywionego jak antena satelitarna - którego krzywizna ogniskuje je na "głośniku telepatycznym" tego drugiego urządzenia (czyli na innym równie dużym krysztale kwarcowym "Q" o harmonicznie-identycznej częstości drgań telepatycznych jak drgania kryształu (Q) z pierwszego urządzenia nadającego daną mowę). Ów drugi "mikrofon/głośnik telepatyczny" oznaczany tu "Q", zamienia wibracje telepatyczne ponownie na głosowe wibracje powietrza - czyli na głos. Głos ten jednak jest zbyt słaby aby druga osoba go usłyszała - ponieważ rozbiega się on od kryształu kwarcowego "Q" we wszystkich możliwych kierunkach. Na szczęście, to drugie urządzenie także ustawione jest w pobliżu jeszcze jednego "zwierciadła głosowego" podobnego do zwierciadeł pokazanych na zdjęciu z "Fot. #D2". To jeszcze jedno "zwierciadło głosowe" wyłapuje nikłe wibracje głosowe rozchodzące się od przynależnego mu "mikrofonu/głośnika telepatycznego", poczym ogniskuje te wibracje na uszach drugiego z uczestników konwersacji. Owo ich zogniskowanie wzmacnia siłę ich głosu, powodując że stają się one słyszalne dla drugiego uczestnika zdalnej rozmowy. W ten sposób, cokolwiek wypowie jedna z osób konwersujących ze sobą przy pomocy takiej pary "telefonów telepatycznych", druga osoba natychmiast to słyszy - i wice wersa. Oczywiście, większa liczba takich telefonów telepatycznych pozwala aby więcej niż dwie osoby (tj. w wersjach pokazanych na "Fot. #D1" - do 8 osób) równocześnie odbywały ze sobą zbiorowe narady.

[Bild: telefon_powietrzny.jpg]
[Bild: zwierciadlo_glosowe.jpg]
(a)
(b)

Fot. #D2ab: Dr Jan Pająk (czyli autor tej strony oraz "wynalazca" opisywanego tu "telepatycznego telefonu") sfotografowany przy "telefonie powietrznym" - czyli przy jakby "telefonie" w którym mowa jest przesyłana przez powietrze w postaci wiązki wibracji głosowych. Fotografia wykonana w dniu 13 marca 2006 roku przed wejściem do muzeum znajdującego się w mieście Dunedin, Nowa Zelandia - gdzie wówczas telefon ten był zainstalowany ku zabawie dzieci i dla eksperymentowania na nim przez osoby odwiedzające owo muzeum. Zasada działania tego "telefonu powietrznego" bazuje na dwóch wklęsłych "zwierciadłach głosowych" jakie odbijają w wymaganym kierunku i koncentrują wzajemnie na sobie wibracje głosowe formowane przez osoby "rozmawiające" z użyciem tego telefonu. Co w telefonie tym jest ogromnie interesujące, to że NIE tylko przesyła on głos, ale dodatkowo wzmacnia jego energię. Stąd przykładowo "szeptanie" przez nadawcę, przez odbiorcę jest w nim odbierane niemal jak "krzyk". Właśnie takie "zwierciadła głosowe" jak te pokazane na powyższych zdjęciach będą też potrzebne w omawianym tu "telefonie telepatycznym" aby odbijać i koncentrować na "mikrofonie/głośniku telepatycznym", oraz na uchu słuchającego, wibracje głosowe rozmowy przesyłanej tym telefonem telepatycznym. Tyle, że funkcje owych "zwierciadeł głosowych" mogą pełnić albo odpowiednio zaprojektowane wklęsłości ścian za plecami rozmawiających, albo też właściwie zaprojektowane krzywizny sklepień (sufitów) w budynkach w których zainstalowane są takie "telefony telepatyczne" (np. sklepienia uformowanie w kształt nieco zdeformowanych kopuł kulistych istniejących w wielu dawnych kościołach). (Kliknij na któreś z powyższych zdjęć aby zobaczyć je w powiększeniu, albo aby przemieścić je w inne miejsce ekranu.)
       Fot. #D2a (lewe): Ogólny wygląd obu wklęsłych czasz "zwierciadeł głosowych" jakie odbijają i przekierowują mowę w pokazanym tu "telefonie powietrznym". To takie co najmniej dwa zwierciadła będą musiały być obecne w działaniu analogowego "telefonu telepatycznego" o zasadzie działania opisanej w punkcie #D2 tej strony.
       Rys. #D2b (prawe): Używana w opisywanych tu urządzeniach zasada odbijania i koncentrowania fal głosowych wymaga, aby głos wydobywał się, oraz był odbierany, w ściśle określonych punktach. Na pokazanym w tej części "b" zdjęciu telefonu powietrznego, uzyskanie efektu wysyłania i odbierania rozmowy w ściśle określonym punkcie uzyskany jest przez wymóg aby nadawca i odbiorca przykładali usta oraz ucho do owego pierścienia na jakim trzymam swoją prawą rękę. Tymczasem w omawianej w punkcie #D2 zasadzie działania telefonu telepatycznego, ten sam efekt zostanie uzyskany przez wymóg, że nadawca i odbiorca będą stali dokładnie w miejscach używanych przez nich dwóch "telefonów telepatycznych", jakie na zdjęciu "Fot. #D1" ilustrują ludzkiej wielkości posążki "cnót".

* * *
       Od czasu wykonania powyższych fotografii NIE odwiedziłem już ponownie nowozelandzkiego miasta Dunedin, w którym pokazany tu "telefon powietrzny" był wówczas dostępny do eksperymentowania na nim przez zainteresowanych ludzi. NIE wiem więc, czy telefon ten ciągle tam pozostaje i działa. A szkoda, bowiem gdyby ciągle tam był, wówczas mógłbym rekomendować zainteresowanym badaczom np. "darmowej energii" wybranie się do Dunedin i "nauszne" (zamiast "naoczne") przekonanie się, że owa przereklamowana przez oficjalną, starą "ateistyczną naukę ortodoksyjną" tzw. "zasada zachowania energii", faktycznie NIE spełnia się w odniesieniu do niektórych zjawisk wibracyjnych. Gdyby bowiem zasada ta się spełniała dla wszystkich wibracji, wówczas głośność sygnału odbieranego w powyższym "telefonie powietrznym", NIE mogłaby być wyższa od głośności sygnału nadawanego w tymże telefonie. Wszakże, jak wiemy o tym np. z budowy dzisiejszych głośników, głośność faktycznie jest proporcjonalna do energii danego sygnału dźwiękowego. Tymczasem powyższy "telefon powietrzny" udowadnia słuchaczowi "nausznie", że głośność odbieranego w nim sygnału dźwiękowego może być wielokrotnie wyższa od głośności sygnału nadawanego (np. szeptanie nadane przy jednym z powyższych "zwierciadeł głosowych" jest odbierane przy drugim zwierciadle jako głośny krzyk). Taki zaś dowód na niespełnianie się dla niektórych zjawisk wibracyjnych owej przereklamowanej "zasady zachowania energii" jest doskonałą eksperymentalną nowiną dla osób pracujących nad tzw. "urządzeniami darmowej energii" - tj. urządzeniami opisanymi np. na totaliztycznych stronach o nazwach telekinetyka.htmfree_energy_pl.htmfe_cell_pl.htmeco_cars_pl.htm, czy boiler_pl.htm. Wszakże "wibracje" są jednym z owych ciągle nieznanych dokładnie oficjalnej nauce "wiatrów" opisywanych np. w punkcie #B2 strony telekinetyka.htm - właściwe wykorzystanie których to "wiatrów" będzie kiedyś pozwalało "napędzać" nimi wiecznie działające "urządzenia darmowej energii".
Antworten to top


Nachrichten in diesem Thema
Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 14.12.2020, 18:41
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 14.12.2020, 18:52
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 26.12.2020, 12:25
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 29.12.2020, 00:04
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 03.01.2021, 04:25
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 03.01.2021, 13:05
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 12.02.2021, 23:19
RE: Artefakty (2020) - rozdziały - von tina - 12.02.2021, 23:24


Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste