H9.1. Magnetyczna interpretacja czasu w Koncepcie Dipolarnej Grawitacji
#1
Copyright Dr inż. Jan Pająk

H9.1. Magnetyczna interpretacja czasu w Koncepcie Dipolarnej Grawitacji

Jak to jest wyjaśnione w podrozdziałach H3., I5.1 i I5.2, przeciw-świat zawiera przeciw- materialne duplikaty wszystkich obiektów ze świata fizycznego. Duplikaty te daje się przyrównać do naturalnego hardware komputerowego. Z kolei owe duplikaty przechowują w sobie tzw. "rejestry" - czyli programy i dane obiektów fizycznych. Owe duplikaty i rejestry są odpowiedzialne za przebieg wszystkich zdarzeń następujących w naszym świecie, w sposób podobny jak komputer i jego programy są odpowiedzialne na przebieg zdarzeń w maszynie ze sterowaniem komputerowym opisywanej w podrozdziale H3.. Stąd też kluczem do zrozumienia działania przeciw-świata, jest wyjaśniana w podrozdziale H3 analogia "maszyna-software- komputer-maszyna", która przyrównuje przeciw-świat do programu i do komputera działających w czasie rzeczywistym.
Rozważmy teraz działanie programu w czasie rzeczywistym. Program taki składa się z szeregu elementarnych rozkazów wykonawczych. Rozkazy te zestawione zostały razem w jedną ciągłą sekwencję. Wykonanie tych rozkazów osiągane jest szeregu kroków. Każdy z nich jest realizowany w izolacji od innych. Podczas tego procesu realizacyjnego, urządzenie kontrolne komputera oddaje moc wykonawczą do kolejnych z tych rozkazów, jeden po drugim. Stąd też w takim programie komputerowym zawsze istnieje jeden rozkaz jaki jest właśnie w procesie realizacji. Wszystkie rozkazy położone przed tym właśnie realizowanym, zostały już wprowadzone w życie. Natomiast wszystkie rozkazy położone za nim będą zrealizowane dopiero w przyszłości. Przepływ więc sterowania egzekucyjnego przez taki program, spełnia tą samą funkcję, jak przepływ czasu w rzeczywistych zdarzeniach. Powyższe wykazuje więc, że w programach komputerowych działających w tzw. czasie rzeczywistym, przepływ kontroli wykonawczej przez te programy jest odpowiednikiem upływu czasu w rzeczywistych zdarzeniach.
Istnienie analogii pomiędzy przeciw-światem oraz programem komputerowym pracującym w czasie rzeczywistym, umożliwia nam wydedukowanie zasad realizacji rzeczywistych zdarzeń następujących w naszym świecie. Zdarzenia te będą bowiem realizowane przez przeciw-świat w sposób bardzo podobny do tego jak rozkazy wykonawcze są realizowane w dzisiejszych programach komputerowych. Stąd też można wywnioskować, że rejestry z duplikatów przeciw-materialnych każdego obiektu również zawierają w sobie ciągi elementarnych rozkazów. Rozkazy te realizowane są w krokach, jeden po drugim. Stąd też zawsze istnieje krok, który jest aktualnie w procesie realizowania, a także inne kroki - część z których już została zrealizowana w przeszłości, część zaś oczekuje swojej realizacji w przyszłości. Taki więc przepływ kontroli wykonawczej przez algorytmy z "rejestrów", czyli z naturalnych programów zawartych w przeciw-świecie, w naszym świecie jest obserwowany jako upływ czasu.
Aby jednak przeciw-świat mógł realizować określony przebieg zdarzeń, przebieg ten zapisany musi być w owych specjalnych naturalnych programach, jakie w podrozdziale I5.2 nazywane są "rejestrami". Faktycznie też upływ czasu to po prostu wędrówka kontroli wykonawczej przez owe naturalne programy zwane tutaj "rejestrami". Oczywiście, owe programy (rejestry) przechowywane są i realizowane przez naturalnie inteligentną przeciw- materię, podobnie jak dzisiejsze programy z naszych komputerów, przechowywane są i realizowane przez obwody logiczne owych komputerów. Jednak w przeciwieństwie do naszych komputerów, każda drobina czy cząsteczka przeciw-materii posiada wszelkie cechy, jakie w naszych komputerach posiada tylko jedna szczególna komórka pamięciowa, fachowo nazywana "akumulatorem". Z tego powodu naturalne programy realizujące upływ czasu mogą przemieszczać się przez przeciw-materię, zmieniając swoje położenie z jednej objętości przeciw-materii na inną, nie tracąc przy tym swojej zdolności realizacyjnej. Przy okazji owych przemieszczeń, indukują one zjawisko fizykalnego tarcia o przeciw-materię, jakie w następnych podrozdziałach nazywane jest "polem grawitacyjnym". Po więcej danych na temat działania każdej czasteczki przeciw-materii jako odpowiednika dla "akumulatora" z dzisiejszych komputerów, patrz podrozdział I2.
Powyższe wyjaśnienia ujawniają więc interpretację pojęcia czasu w Koncepcie Dipolarnej Grawitacji. Interpretacja ta nazywana jest tu "magnetyczną interpretacją czasu". Pozwala ona na budowanie wehikułów magnetycznych, jakie zmieniają upływ czasu poprzez odpowiednie wpływanie na stan energetyczny wzbudzonego pola magnetycznego. Stwierdza ona, że: "czas jest przepływem kontroli wykonawczej przez algorytmy naturalnych programów zawartych w przeciw-świecie". Istnieje istotny powód dla przyporządkowania przymiotnika "magnetyczna" tej interpretacji czasu. Jest nim wskazywany przez tzw. "Tablicę Cykliczności" ścisły związek pomiędzy upływem czasu a stanem energetycznym pola magnetycznego. ("Tablica Cykliczności" dokładniej opisana została w podrozdziale B1., zaś zilustrowana jest tam jako Tablica B1.) Związek ten powoduje, że upływem czasu daje się sterować za pośrednictwem zmian w stanie energetycznym pól magnetycznych. Dlatego teoretycznie rzecz biorąc, aby nauczyć się zmieniać upływ czasu, wystarczy poznać dokładnie efekty odpowiedniej "deformacji pola magnetycznego". To zaś oznacza, że wehikuły czasu będą kiedyś jedynie nieco bardziej udoskonalonymi wersjami "magnokraftów" opisywanych w podrozdziałach A2., F1. do F14, oraz L1.
Magnetyczna interpretacja czasu wprowadza liczne zmiany do naszego zrozumienia tego zjawiska. Po pierwsze, uświadamia nam ona, że nasze dotychczasowe zrozumienie czasu jako jednostajnie przepływającej rzeki jest błędne. W rzeczywistości bowiem "czas stoi bez ruchu, natomiast nasza kontrola wykonawcza porusza się przez niego". Także interpretacja ta wskazuje, że szybkość upływu czasu może się zmieniać od obiektu do obiektu oraz od sytuacji do sytuacji. To zaś oznacza, że czas wcale nie upływa z tą samą szybkością dla każdego i w każdej sytuacji. Ponadto, interpretacja ta postuluje, że w przeciw-świecie czas może być natychmiast cofnięty do tyłu (tj. sterowanie egzekucyjne może być cofnięte do tyłu do dowolnego poprzedniego kroku). Może on też być popchnięty do przodu. Ponadto szybkość upływu czasu może być zwiększana lub zmniejszana (tj. czas może być przyspieszany lub opóźniany). Interpretacja ta informuje też, że klucz do sterowania czasem kryje się w stanach przeciw-materii, których manifestacjami w naszym świecie są pola magnetyczne. Stąd w Koncepcie Dipolarnej Grawitacji podróżowanie w czasie oraz budowanie magnetycznych "wehikułów czasu" jest możliwe i całkiem realne - patrz podrozdzial M1 niniejszej monografii.
Jak więc to wyjaśniono powyżej, upływem czasu dla wszelkich obiektów istniejących w naszym świecie fizycznym steruje naturalny tzw. wszechświatowy komputer (UC) zawarty w przeciw-świecie. Ten naturalny komputer będzie dokładniej opisany w rozdziale I. Sterowanie to jest możliwe, ponieważ - jak to odkrył Koncept Dipolarnej Grawitacji, czas faktycznie jest nieruchomy, a jedynie kontrola wykonawcza naturalnych programów z przeciw-świata powoduje czyjeś przemieszczanie się w jego obrębie. Dodatkowe wyjaśnienia działania mechanizmu czasu zawarte zostały w podrozdziałach M1 oraz M2.
W uzupełnieniu do informacji o magnetycznej interpretacji czasu dostarczonych powyżej w niniejszym podrozdziale, warto dodatkowo zdefiniować i wyjaśnić tutaj pojęcie tzw. "przestrzeni czasowej". Przestrzeń czasowa jest to rozciągnięcie przestrzeni wraz z wszystkimi znajdującymi się w niej obiektami, na wszystkie czasy w jakich przestrzeń ta i obiekty istnieją. Stąd pojęcie "przestrzeni czasowej" należy odróżniać od pojęcia "przestrzeni" oraz od pojęcia "czasu". Przykładowo dla indywidualnej osoby, jej przestrzeń obejmuje objętość w jakiej osoba ta żyje. Jej czas jest to historia drogi tej osoby przez jej życie. Natomiast jej "przestrzeń czasowa" jest to rozciągnięcie jej przestrzeni w jej czasie, czyli zbiór miejsc przez jakie osoba ta przemieszczała się w życiu wraz z historią wszystkich zdarzeń dotykających tą osobę w owych miejscach. Oczywiście dla całego wszechświata jego przestrzeń czasowa obejmuje zbiór wszystkich obiektów jakie znajdowały, znajdują i będą znajdować się w tym wszechświecie wraz z kompletną historią owych wszystkich obiektów czyli ze wszystkimi zdarzeniami jakimi obiekty te zostały dotknięte w przeciągu czasu ich istnienia.
Ciekawostką niniejszej magnetycznej interpretacji czasu jest, że zgodnie z nią w każdym momencie czasowym istnieje już taka kompletna "przestrzeń czasowa" wszechświata. Oznacza to, że w każdym momencie czasowym istnieją wszystkie obiekty z wszystkich czasów, tj. zarówno te pojawiające się dopiero w przyszłości, jak i te które istniały tylko w przeszłości, czy te które istnieją obecnie. Tyle tylko że z naszego układu wymiarów nie ma dostępu do innych czasów owej przestrzeni niż czas jaki dla nas zdefiniowany jest jako "czas obecny". Dostęp ten jednak istnieje w innych, nadrzędnych układach wymiarów. Stąd intelekty posiadające dostęp do owych nadrzędnych wymiarów, np. wszechświatowy intelekt, w dowolnym momencie mogą ogarnąć swą świadomością całość przestrzeni czasowej. Mogą więc poznać jakie są losy dowolnego obiektu w dowolnym momencie czasowym. Oczywiście mogą również zmienić te losy, czy odpowiednio je przeprojektować, tak aby np. dotknęły je zdarzenia jakie wynikają z treści praw moralnych. Mogą też zesynchronizować losy tych obiektów z losami innych obiektów. (Np. jeśli czyjaś karma nakazuje aby zginął pod kołami danej ciężarówki, tak zsynchronizować przechodzenie tej osoby przez ulicę i szybkość jazdy owej ciężarówki, aby doszło do ich kolizji w wybranym miejscu jezdni.) Itp., itd.
Istnienie kompletnej "przestrzeni czasowej" w każdym momencie czasu, ujawnia też interesującą cechę wszechświata. Mianowicie, że takie atrybuty wszechświata jak zakumulowana we wszechświecie wiedza, a także stopień jego strukturalnej i organizacyjnej doskonałości, nie są tworami statycznymi, a podlegają nieustannej ekspansji i rozwojowi. Wyrażając to innymi słowami, wszechświat nieustannie się rozwija i zwiększa swoją intelektualną doskonałość właśnie za pośrednictwem swojej możliwości manipulowania czasem. Wyjaśnijmy tu dokładniej mechanizm, za pośrednictwem jakiego owo podnoszenie doskonałości wszechświata następuje. Załóżmy w tym celu przez chwilę, że na jakimś etapie czasowym wszechświatowy intelekt zorientuje się, że jakieś prawo wszechświata nie jest jeszcze doskonałe i że wymaga ono okreśonej poprawki. Intelekt ten jest jednak "mistrzem czasu", tj. decyduje on o upływie czasu. Wprowadza więc on wówczas wymaganą poprawkę w działaniu tego prawa właśnie do istniejącej przestrzeni czasowej. W ten sposób powoduje on, że owo usprawnione prawo zaczyna obowiązywać od początku czasu. Stąd cały wszechświat i wszystkie żyjące w nim istoty poddane zostają nowemu działaniu tego udoskonalonego prawa. Oczywiście, owa wprowadzona poprawka z upływem czasu ujawnia dalsze niedoskonałości w działaniu wszechświata, jakie wymagały będą skorygowania. Itd., itp. W ten sposób, poprzez nieustanne skanowanie czasu od początku do końca, wszechświatowy intelekt powoduje nieustanny rozwój zarówno siebie, jak i całego wszechświata.
Już obecnie zakumulowane zostały obserwacje empiryczne jakie potwierdzają poprawność powyższej "magnetycznej interpretacji czasu". Poniżej przytoczono kilka przykładów materiału dowodowego z tego zakresu.
#1H9.1. Obserwacje zmian w szybkości upływu czasu. Upływ czasu jest odczuwany różnie przez odmienne obiekty, a także różnie w odmiennych sytuacjach. Przykładowo, owady przechodzą przez czas ze znacznie większą szybkością niż ludzie. Z kolei ciała niebieskie (np. planety czy gwiazdy) posiadają znacznie wolniejsze przejście przez czas niż ludzie. Także w naszym życiu często obserwujemy odmienne szybkości upływu czasu. Przytoczmy tu kilka bardziej znanych przykładów takich obserwacji:
- Jak to żartobliwie opisał Albert Einstein: "jedna minuta spędzona na gorącym piecyku czuje się jak godzina, podczas gdy jedna godzina spędzona z ukochaną partnerką czuje się jak minuta".
- W każdej cyklicznej działalności zajmującej taki sam przedział czasu, pierwsze powtórzenie tej działalności zawsze zdaje się zajmować dłuższy okres czasu niż kolejne następne jej powtórzenia. Tak więc przykładowo podróż "na miejsce" zawsze zdaje się trwać dłużej niż podróż "z powrotem". Pierwsza kostka mydła czy pierwszy zwój papieru toaletowego w nowym mieszkaniu zdaje się wystarczać na znacznie dłużej niż druga/i i następne. Pierwszy dzień w nowej pracy jest najdłuższy. Itd., itp.
- Wyraźne zwalnianie czasu rejestrowane jest i żywo opisywane przez uczestników wypadków, np. samochodowych.
- Starsze osoby prawdopodobnie zauważyły, że szybkość upływu czasu zwiększa się też z wiekiem (tj. jeden dzień u dzieci jest znacznie dłuższy niż jeden dzień u starszych osób).
#2H9.1. Przedśmiertne odtwarzanie całego życia. W doznaniach występujących podczas krótkiej śmierci klinicznej (near-death experiences - NDE), a także u osób spadających z dachu podczas ich krótkiego lotu w dół, czy u niektórych uczestników ciężkich wypadków samochodowych, w bardzo małym przedziale czasu następuje ponowne przeżywanie szczegółów niemal całego życia. Ogromna ilość obrazów i przeżyć przelatujących przez umysł takich osób byłaby niemożliwa do przeglądnięcia gdyby czas upływał z "normalną" szybkością.
#3H9.1. Cofanie czasu do tyłu. Osoby zahipnotyzowane mogą cofać się w czasie do dowolnego wydarzenia ze swej przeszłości i przeżyć to wydarzenie w odmienny sposób niż przeżyły je w rzeczywistości. Przykładowo, jeśli kiedyś tylko raz w życiu odwiedziły one czyjeś mieszkanie nie zaglądając jednak do określonego pokoju i nie zadając określonego pytania, po zahipnotyzowaniu mogą wrócić do tego mieszkania, zaglądnąć do niewidzianego przez siebie pokoju, oraz uzyskać odpowiedź na nie zadane uprzednio pytanie. Podany przy tym opis tego pokoju będzie się zgadzał z tym jaki istniał w chwili faktycznych odwiedzin. Także odpowiedź uzyskana na pytanie będzie zgodna z tą jaka udzielona byłaby w rzeczywistości. (Np. patrz ustępy H-95 i H-111 z załącznika Z do monografii [2] lub z rozdziału S w monografii [3] i [3/2] z raportem Miss Nosbocaj z uprowadzenia do UFO.) Takie cofanie czasu do tyłu i przeżycie pod hipnozą zdarzeń jakie nie zaistniały w rzeczywistości, możliwe jest tylko jeśli czas działa tak jak to sugeruje Koncept Dipolarnej Grawitacji. Znaczy jesli czas jest nieruchomy, podczas gdy nasza kontrola wykonawcza przemieszcza się przez przestrzeń czasową i pod hipnozą pozwala nam powracać do zdarzeń z przeszłości.
#4H9.1. Manipulowanie czasem przez UFOnautów. Zakumulowany też już został obiektywny materiał dowodowy jaki udowadnia zdolność UFOnautów do zwalniania, zatrzymywania, cofania do tyłu, przyspieszania, lub przestawiania do przodu czyjegoś upływu czasu. Materiał ten pochodzi z obserwacji tzw. "wehikułów czasu" w trakcie ich działania. Jego przykłady zaprezentowane zostały w podrozdziaach U3.8, T3 i V5.3 niniejszej monografii. Obejmują one tzw. "stan zawieszonego filmu", twierdzenia samych UFOnautów, zwalnianie lub przyspieszanie zegarów u osób uprowadzanych do UFO, oraz wiele więcej zjawisk. Jedną z konsekwencji tej zdolności UFOnautów do podróżowania do przyszłości i do ponownego cofania się do naszych czasów jest, że zgodnie z tym co wyjaśniono w podrozdziale A3., już obecnie wiedzą oni jakie nasze dzisiejsze działania zaszkodzą im w przyszłości. Stąd już obecnie UFOnauci są w stanie sabotażować nasze realizowanie tych działań – po szczegóły patrz podrozdziały V5.3 i W6.1 w niniejszej monografii, podrozdział V2.3 monografii [1/3], oraz podrozdziały E1. i E3. w monografii [8].

=> H9.2.
Antworten to top



Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste