H8.2. Wykrywanie natelekinetyzowanych substancji
#1
Copyright Dr inż. Jan Pająk

H8.2. Wykrywanie natelekinetyzowanych substancji

Nasza cywilizacja zdołała już się nauczyć jak szybko i niezawodnie wykrywać namagnesowanie lub naelektryzowanie przedmiotów. Wszakże pole magnetyczne znamy już od wielu tysięcy lat, zaś pole elektryczne - od kilkuset lat. Jednak wobec nieznajomości zjawiska telekinetyzowania, jak dotychczas nie wiemy jak wykryć lub rozpoznać, czy określona materia lub obiekt zostały natelekinetyzowane. Niniejszy podrozdział ma więc na celu dostarczenie pierwszych wskazówek pozwalających nam na stopniowe nauczenie się jak wykrywać trwałe natelekinetyzowanie otaczających nas substancji lub obiektów.
W chwili obecnej znane są nam już następujące metody odnotowania zaistniałego natelekinetyzowania:
#1. Obserwacja zmian cech właściwych obiektów lub substancji, na cechy charakterystyczne dla natelekinetyzowania. Natelekinetyzowanie zawsze wiąże się ze zmianą owych cech właściwych. Przykładowo, wszystkie natelekinetyzowane obiekty zmniejszają swoją masę i wagę (tj. natelekinetyzowanie działa na owe obiekty jakby rodzaj "osłabiacza grawitacji" który powoduje, że na obiekty te grawitacja nie działa już w taki sam sposób jak na obiekty nienatelekinetyzowane). Owo zmniejszanie masy i wagi natelekinetyzowanych obiektów jest zawsze wprost proporcjonalne dla stopnia natelekinetyzowania. Może więc ono służyć jako niezawodny wskaźnik natelekinetyzowania. Dlatego gdziekolwiek ktoś wykryje, że miała miejsce odnotowalna utrata masy/wagi jakiegoś obiektu czy substancji, faktycznie to oznacza, że obiekt ten (lub substancja) poddany został chwilowemu lub trwałemu natelekinetyzowaniu. Na dodatek do utraty masy/wagi, natelekinetyzowane obiekty mogą także: zmienić swoją barwę na białą, utracić przeźroczystość i stać się mleczne, zacząć wydzielać białe jarzenie pochłaniania (ale tylko przy bardzo silnym natelekinetyzowaniu), zmienić swoje własności magnetyczne (tj. "odbijać" pole magnetyczne), zwiększyć amplitudę swoich wibracji jądra lub ruchów Browna, itp. Niestety nowe cechy obiektów natelekinetyzowanych, jeśli rozpatrywane są w oderwaniu od cech poprzedzających moment natelekinetyzowania, w normalnych przypadkach zwykle nie są do odróżnienia. Jeśli jednak zmiana owych cech następuje na oczach obserwatorów, lub w warunkach kontrolowanego eksperymentu, kiedy to obserwatorzy lub eksperymentatorzy znają lub mają pomierzone cechy poprzedzające daną zmianę i mogą je porównać z cechami po zmianie, wówczas zmiana taka daje się odnotować. Jeśli więc przykładowo w wyniku jakiegoś zjawiska elektromagnetycznego, reakcji chemicznej, lub procesu wzajemnego rozpuszczania, określone substancje zaczną mniej ważyć niż przed zaobserwowaniem tej zmiany, lub zmienią kolor na bielszy, wówczas daje się odnotować moment i fakt natelekinetyzowania. Z kolei wiedząc, że natelekinetyzowanie to miało miejsce, możliwe jest spróbowanie znalezienia atrybutów i czujników, jakie będą dla nas wykrywały i sygnalizowały fakt oraz stopień natelekinetyzowania.
Na zasadzie wykrywania owej zmiany cech właściwych, zasadzać się może prosty przyrząd do badania stopnia natelekinetyzowania danej substancji. Przykładowo przyrząd taki mógłby wykrywać różnice pomiędzy właściwą przenikalnością magnetyczną danej substancji w stanie nienatelekinetyzowanym, a przenikalnością magnetyczną tej samej substancji po jej natelekinetyzowaniu. W ten sposób przyrząd taki mógłby wykrywać poziom natelekinetyzowania tej substancji.
#2. Obserwacja zmian cech fizyko-chemicznych obiektów lub substancji, na cechy charakterystyczne dla natelekinetyzowania. Natelekinetyzowanie wiąże się również z drastyczną zmianą niektórych cech fizyko-chemicznych. Przykładowo, natelekinetyzowane obiekty mogą stać się nadślizkie, utracą lepkość, nie dadzą się nawilżyć, nie dadzą się pomalować, zmienią lub całkowicie utracą swoją odporność na korodowanie, uodpornią się na zużycie mechaniczne, zachodzące w nich procesy idą w kierunku linii największego oporu, itp.
Powyższe cechy mogą z kolei zostać wykorzystane do budowy prostych przyrządów wykrywających natelekinetyzowanie. Przykładowo, z moich doświadczeń z wehikułami UFO nieustannie telekinetyzującymi mi powietrze w spłuczkach ubikacyjnych (doświadczenia te opisałem w podrozdziale U3.6 tej monografii, oraz w podrozdziałach E6 i E7.3 monografii [8]) wynika, że najprostszy przyrząd wykrywający stopień natelekinetyzowania np. powietrza, wody, lub innego gazu czy płynu, mógyby się operać na zasadzie niewielkiego syfoniku w kształcie łuku z szklanej rurki, w którym to syfoniku przepływ wody (lub innego płynu) starałby się zassać poprzez tarcie bąbel powietrza (lub innego gazu) zawarty w górnej części owego łuku. Szybkość wody (płynu) przepływającej przez ów syfonik wymagana dla wyssania bąbla powierza (gazu) z łukowatej rurki szklanej, byłaby miernikiem stopnia natelekinetyzowania. Wszakże ze wzrostem natelekinetyzowania zmniejsza się lepkość, a stąd konieczny byłby gwałtowniejszy przepływ wody (płynu) aby mogła ona wyssać powietrze (gaz) z łuku szklanego. Szybkość wody (płynu) możnaby precyzyjnie regulować, np. przez skalowanie różnicy poziomów wody (płynu) w dwóch naczyńkach, pomiędzy którymi to naczyńkami woda (płyn) przepływałaby poprzez dany syfonik.
Dosyć niezawodnej zasady ujawniającej natelekinetyzowanie dostarczają wszelkie zjawiska następujące zgodnie z linią najmniejszego oporu - np. zjawisko tarcia pod działaniem siły. Właśnie w oparciu o tą zasadę jednym z wskaźników natelekinetyzowania są moje nożyczki z luźną śrubą jaka spina razem obie ich części. Śruba ta w nienatelekinetyzowanym stanie działa zgodnie z linią najmniejszego oporu. Praktycznie to oznacza, że kiedy używam te nożyczki w stanie nienatelekinetyzowanym, owa śruba nieustannie mi się odkręca. W rezultacie muszę ją bez przerwy skręcać z powrotem - w przeciwnym wypadku nożyczki stają się zbyt luźne. Jeśli jednak UFO jakie przebywa w pobliżu przypadkowo natelekinetyzuje owe nożyczki, wówczas owa śruba podczas używania zaczyna działać w kierunku linii największego oporu, czyli zaczyna sama się zakręcać. W rezultacie te same nożyczki po natelekinetyzowaniu bez przerwy mi się zakręcają podczas używania. Wówczas muszę więc ich śrubę bez przerwy poluzowywać - w przeciwnym wypadku poruszanie nimi szybko staje się niemożliwe.
#3. Zarejestrowanie następstw wzrostu wibrowania atomów substancji wystawionych na czynnik telekinetyzujący. Natelekinetyzowanie zawsze związane jest z wpadaniem atomów danej substancji w silny ruch wibracyjny. Jeśli więc w jakiś sposób da się zarejestrować następstwa tego ruchu, np. poprzez zarejestrowanie go w sposób fizykalny, lub w sposób radiestezyjny, jest to oznaką natelekinetyzowania.
Na owym rejestrowaniu poziomu wibrowania telekinetyzowanych atomów mogłoby bazować proste urządzenie (lub metoda) do pomiaru stopnia natelekinetyzowania. Wykorzystywałoby ono którąś z już wypracowanych przez naszą fizykę lub chemię metod i urządzeń używanych do pomiaru wibrowania atomów lub do pomiaru ruchów Brown'a.
#4. Zarejstrowanie charakterystycznej dla natelekinetyzowania emisji fali telepatycznej. Określone natelekinetyzowane substancje wydzielają specyficzne dla nich fale telepatyczne. Zarejestrowanie więc emisji przez nie tych fal jest wskaźnikiem ich natelekinetyzowania.
Prosty przyrząd jaki wykrywałby fakt i poziom natelekinetyzowania, mógłby np. działać na tej samej zasadzie co opisane w podrozdziale N5.1 teleskopy telepatyczne, lub co opisane w podrozdziale N5.1.1 urządzenia ujawniające. Wszakże oba z tych urządzeń pracują na zasadzie wizualizacji emisji promieniowania telepatycznego lub pola telekintycznego.
#5. Zarejestrowanie jarzenia pochłaniania wydzielanego przez substancje wystawione na potężny czynnik telekinetyzujący. Substancje lub obiekty jakie zostały bardzo silnie natelekinetyzowane, mogą wydzielać przez jakiś okres czasu białe jarzenie pochłaniania - z wyglądu podobne do światła księżyca.
Ponieważ jednak niemal każde z opisanych powyżej zjawisk może zostać spowodowane również najróżniejszymi czynnikami niezwiązanymi z telekinetyzowaniem, o fakcie ich użycia jako wskaźnika natelekinetyzowania można zdecydować dopiero, kiedy zjawiska te wystąpią w następstwie zadziałania jakiegoś znanego czynnika telekinetyzującego.
W celu wypracowania metody, jak wykrywać natelekinetyzowane substancje, oraz jak mierzyć stopień ich natelekinetyzowania, dobrze jest wiedzieć gdzie substancje takie można znaleźć, lub w jaki sposób uzyskać do nich dostęp. Z tego więc co dotychczas nam wiadomo o zjawisku telekinetyzowania, źródłami wydatnie natelekinetyzowanych substancji są (w kolejności siły ich natelekinetyzowania): (1) relatywnie nowe lądowiska telekinetycznych UFO, (2) pobyty wehikułów UFO w naszych mieszkaniach - po szczegóły patrz opisy z podrozdziału U3.6 tej monografii, lub z podrozdziału E6 monografii [8], (3) naturalne "oscylanty" jakie opisano w podrozdziale NB1, (4) laboratoria chemiczne - naturalne natelekinetyzowanie wykazują praktycznie wszelkie substancje które charakteryzują się zdolnościami katalitycznymi, (5) procesy mieszania dwóch przeźroczystych substancji, które wcale wzajemnie nie wchodzą w reakcję chemiczną, jednak zmieniają kolor na mleczny (przykładem może tutaj być mieszanie z wodą przeźroczystej bułgarskiej i tureckiej wódki śliwowej zwanej "rakija" - taką mleczną mieszankę otrzymaną ze zmieszania dwóch przeźroczystych płynów, Turcy z Północnego Cypru nazywają "lwim mlekiem" z uwagi na jej silne zdolności lecznicze i wzmacniające), (6) płyny otrzymane w procesie topienia natelekinetyzowanych substancji stałych - np. woda otrzymana ze stopienia naturalnie natelekinetyzowanego wysokogórskiego lodu, (7) lekko natelekinetyzowane jest też "zamlecznione" powietrze w bezchmurne dni, (8) lekko natelekinetyzowana jest woda pochodząca z punktu ogniskowego piramidy. Niestety, dla każdej z powyższych substancji rodzaj natelekinetyzowania będzie inny (skurczowo-rozprężne, skrętne, zgiętne, okrężne, itp.), zaś na obecnym poziomie naszej wiedzy nie potrafimy jeszcze określić jakie natelekinetyzowanie jest wynikiem którego z tych procesów.
Warto odnotować, że niewidzialne wehikuły UFO przybywające do naszych mieszkań w stanie migotania telekinetycznego powodują natychmiastowe, chociaż jedynie lekkie, natelekinetyzowanie powietrza w naszych mieszkaniach. Dlatego z jednej strony przybycie tych wehikułów do naszego mieszkania dostarcza nam do badań próbek natelekinetyzowanego powietrza (a także innych substancji jakie znalazły się w obrębie obwodów telekinetycznych tych UFO). Z drugiej zaś strony opracowanie precyzyjnego i szybkiego przyrządu mierzącego poziom natelekinetyzowania powietrza, dostarczy nam urządzenia wykrywającego fakt przybycia do naszego mieszkania niewidzialnego wehikułu UFO.
Opracowanie obiektywnej metody wykrywania i pomiaru natelekinetyzowania, jest jednym z pilniejszych zadań totaliztycznych badaczy zgłębiających tą dziedzinę. Stąd wszyscy hobbyści z inklinacjami w tym kierunku, zachęcani są do podjęcia tego ambitnego zadania.

=> H9.
Antworten to top



Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste