H4. Fizykalne zachowania i własności przeciw-materii
#1
Copyright Dr inż. Jan Pająk

H4. Fizykalne zachowania i własności przeciw-materii

W podrozdziale H2. niniejszej monografii zostało wyjaśnione, że "przeciw-materia" jest to nazwa przyporządkowana niezwykłej substancji, która zapełnia przeciw-świat. Z uwagi na niewidzialną i nieprzekraczalną barierę jaka oddziela od siebie oba światy, zmysły ani instrumenty znajdujące się w naszym świecie fizycznym nie posiadają dostępu do przeciw- materii. Nie są więc w stanie ani stwierdzić jej istnienia, ani też opisać jej własności. Na szczęście, przeciw-materia może być badana za pośrednictwem analizy wpływu i skutków jakie posiada ona na zjawiska naszego świata.
Postarajmy się teraz wprowadzić użyteczne porównanie cząsteczek materii i cząsteczek przeciw-materii. Za pośrednictwem tego porównania lepiej zrozumiemy ich naturę oraz zjawiska jakie w nich zachodzą. Ponieważ materia jest "głupia" w stanie naturalnym, jej nieustannie poruszające się cząsteczki możnaby porównywać do grupy samochodów bez kierowców. Wszakże samochody takie są zdolne do ruchu, jednak ich ruchem rządzą wyłącznie prawa fizyki. Grupa taka może zamanifestować wyłącznie zjawiska fizykalne. To oznacza, że aby zaistniało jakieś zjawisko nimi spowodowane, musi wystąpić jakaś fizykalna przyczyna wyzwalająca to zjawisko. Np. grupa takich pustych samochodów postawiona została na zboczu góry. Z kolei aby zjawisko to dało określone skutki, musi istnieć jakiś fizykalny mechanizm jaki nadaje temu zjawisku określony przebieg. Np. musi istnieć siła grawitacyjna działająca wzdłuż zbocza tej góry. Tymczasem przeciw-materia jest "inteligentna" w stanie naturalnym. Skupisko cząsteczek przeciw-materii możnaby więc porównać do grupy ludzi. Oprócz zjawisk czysto fizykalnych, podobnych do tych wykazywanych także przez ową grupę samochodów (np. poruszanie się w dół zbocza góry), taka grupa inteligentnych ludzi będzie wykazywała też dwa dodatkowe rodzaje zjawisk. Pierwszy z tych rodzajów to zjawiska intelektualne. Przykładowo taka grupa ludzi będzie porozumiewała się ze sobą, będzie analizowała swoją sytuację, podejmowała decyzje, itp. Natomiast drugi z tych rodzajów, to zjawiska fizykalno-intelektualne, czyli zjawiska mające wprawdzie charakter fizykalny, jednak wywodzące się z intelektualnych źródeł. (W odniesieniu do ludzi, takie zjawiska fizykalno-intelektualne nazywali będziemy zjawiskami uczuciowymi.) Przykładowo, taką grupę ludzi można przekonać logiczną argumentacją lub działaniem na ich uczucia, aby wszyscy jej członkowie maszerowali precyzyjnie po obwodzie jakiegoś okręgu, czy aby wspinali się dokładnie pod górę zbocza. Uczynią też to na przekór, że żadne prawa fizyczne tego na nich nie wymuszają. Takich zjawisk fizykalno-intelektualnych spontanicznie nie zamanifestują np. puste samochody, na przekór że fizykalnie są one w stanie je zrealizować. Powyższe porównanie ujawnia, że intelektualna różnica pomiędzy przeciw-materią i materią powoduje manifestowanie zjawisk przez przeciw-materię, jakie nie są możliwe do zamanifestowania przez materię.
Użyteczne porównanie wprowadzone w poprzednim paragrafie uświadamia nam, że niezależnie od manifestacji i zjawisk czysto intelektualnych (omawianych w następnym rozdziale I), przeciw-materia manifestuje także rozliczne zjawiska fizykalno-intelektualne, oraz czysto fizykalne. Przykładami zachodzących w niej zjawisk czysto fizykalnych mogą być: formowanie z niej struktur i obiektów, sprężanie, poddawanie jej cyrkulacji, przemieszczanie, wibrowanie, itp. Natomiast przykładem zjawiska fizykalno-intelektualnego zachodzącego w przeciw-materii będzie tarcie jakie naturalne programy zawarte w przeciw-materii muszą formować podczas przemieszczania się przez tą przeciw-materię. (W podrozdziałach H9.3 i JE3.7.1 zostało wyjaśnione, że owo tarcie przepływu naturalnych programów, przez dzisiejszą naukę nazywane jest grawitacją.) Ponieważ jednak przeciw-świat połączony jest z naszym światem oddziaływaniami grawitacyjnymi, jakiekolwiek zjawisko fizykalne lub fizykalno-intelektualne ma w nim miejsce, natychmiast owo zjawisko wywiera swój wpływ na przebieg zjawisk naszego świata. W ten sposób fizykalne oraz fizyklano-intelektualne manifestacje i zachowania przeciw-materii, są źródłem rozlicznych zjawisk obserwowalnych w naszym świecie. Aby przytoczyć tutaj jakieś przykłady, to do zjawisk takich należą: pole elektryczne i pole magnetyczne, wszelkie zjawiska pogodowe i oceaniczne na Ziemi (np. cyklony i tornada), ruch telekinetyczny, stan natelekinetyzowania, fale telepatyczne, pole grawitacyjne, czas, energia, oraz wiele więcej.
Sporo ze zjawisk zachodzących w przeciw-materii jest źródłem najróżniejszych następstw, jakie za pośrednictwem pola grawitacyjnego przenoszone są na nasz świat. Stąd są one obserwowalne w naszym świecie. Niektóre z tych zjawisk tak mocno zależą od unikalnych własności fizykalnych przeciw-materii, że ich wyjaśnienie jedynie na bazie cech naszej materii staje się absolutnie niemożliwe. Z tych powodów zjawiska owe dotychczas były określane mianem "tajemnicze" lub "niewyjaśnialne". Zwyczajowo też dotychczasowa nauka otwarcie je ignorowała. Te zaś z nich, jak przykładowo "pole elektryczne" czy "pole magnetyczne", których dzisiejsza nauka nie była w stanie zignorować, opisywane są przez nią jedynie w abstrakcyjnych kategoriach skutków, z pominięciem konkretnego opisu ich powstawania, mechanizmu, działania, itp.
Omawianie Konceptu Dipolarnej Grawitacji byłoby niepełne, gdybyśmy nie przeanalizowali przynajmniej najważniejszych z owych "tajemniczych" lub "niewyjaśnialnych" zjawisk, jakie wywodzą się z fizykalnych własności przeciw-materii, jednak jakich wpływ rozciąga się do naszego świata. Wszakże jeśli nie wyjaśni ich dokładnie Koncept Dipolarnej Grawitacji, nasza nauka będzie ignorowała je w nieskończoność. Z kolei ich dalsze ignorowanie pozbawi ludzkość niezmierzonych korzyści jakie wynikają z ich opanowania.
Dalsze podrozdziały niniejszego rozdziału H mają właśnie na celu zaprezentowanie owych zjawisk typu fizykalnego lub fizykalno-intelektualnego, razem z wyzwalającymi je fizykalnymi własnościami przeciw-materii. Wyjaśniają one też następstwa, jakie wnosi do naszej cywilizacji istnienie tych zjawisk.
Zanim jednak zanurkujemy w zgłębianie owych zjawisk, w tym miejscu chciałbym coś wyjaśnić tym czytelnikom, którzy z poprzednimi podrozdziałami rozdziału H zapoznali się tylko ponieważ są one wysoce pomocne w lepszym zrozumieniu filozofii totalizmu. Otóż dokładne poznanie dalszych podrozdziałów rozdziału H wprawdzie poszerza horyzonty i prezentuje pełny obraz Konceptu Dipolarnej Grawitacji, jednak z punktu widzenia poznania i praktykowania filozofii totalizmu, NIE jest już absolutnie niezbędne. Dlatego też ci z czytelników, którzy nie posiadają ścisłego umysłu i nie pasjonują się zgłębianiem fizycznych tajemnic wszechświata, jednak czytali wstępną część tego rozdziału ponieważ jej znajomość wyjaśnia naukowe podstawy filozofii totalizmu, począwszy od niniejszego punktu mogą pominąć dalsze zapoznanie się z tym rozdziałem. Mogą też przejść teraz bezpośrednio do czytania rozdziału I. Rozważania z rozdziału I pogłębiają bowiem i poszerzają tą część omawianego tutaj Konceptu Dipolarnej Grawitacji, jaka posiada bezpośredni związek z filozofią totalizmu. Z punktu widzenia totalizmu, najbardziej istotna jest wiedza zaprezentowana w tym rozdziale do niniejszego miejsca, dalej zaś istotna staje się wiedza zaprezentowana w rozdziale I. (Nieco interesująca może też być treść podrozdziałów H9 do H12.)
Z kolei wiedza zaprezentowana w dalszych częściach tego rozdziału H, jest głównie użyteczna dla badaczy zorientowanych ku problematyce fizykalnej, oraz dla osób zainteresowanych w fizykalnej stronie działania wszechświata a także w wykorzystywaniu zjawisk przeciw-świata do budowy urządzeń technicznych. Dostarcza ona bowiem fizykalnych fundamentów dla nowo-rodzących się nauk przeciw-świata opisywanych w podrozdziale H10. Szczególnie zaś formuje ona fundamenty naukowe oraz wyjaśnia zasady działania dla różnorodnych urządzeń wynikających z inżynierii przeciw-świata, włączając w to urządzenia techniczne opisywane w rozdziałach K, L, M, oraz N. Dlatego dla badaczy pracujących nad rozwojem urządzeń darmowej energii, urządzeń telekinetycznych, wehikułów czasu, czy urządzeń łączności telepatycznej, zapoznanie się z następnymi podrozdziałami tego rozdziału jest raczej istotne i zalecane. Omawianie owej fizykalnej części Konceptu Dipolarnej Grawitacji, rozpoczniemy już w następnym podrozdziale od tych zjawisk wywodzących się z przeciw- świata ale manifestujących się również w naszym świecie, z jakimi spotykamy się najczęściej.

=> H4.1.
Antworten to top



Gehe zu:


Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste